Bazen insan yaşadığı odayı toplamak ister hiçbir şey yokken, bu ruhun körpe bedene verdiği bir uyarı mıdır, yoksa sadece oda mı dağınıktır bilmiyorum. Bazen bir resim yaparken kağıdın önünde birbirine girmiş kalemlerde buluyorum kendimi, kutusuna koyup kurtulabilmeyi istiyorum. Ama duvarı kördüğüm olan bir çivinin paslanıp kırılmaktan başka bir kurtuluşu olmadığını düşünüyorum. Bana verilen her ipe bir kördüğüm atıyorum ama çözmeyi bilmiyorum.

Kutusunda toplanmış kalemler bile dağınıklıktır karmaşa içinde kalan bir insan için. Zihnimde bir çok kalem dağınık ve her gün uçları batıyor düşüncelerime. Ama yine de düşüncelerimin uçlarını açıyorum, açıyorum. Ufuğu olmayan bir denizde kalemlerimin dibe batışını izliyorum. Bir kişi beni görüp teknesine almıyor ve güneş batıyor. Ama benim zihnim hala doğmadığından çakılı kalıyor ufukta. Kıyıda ruhum ve bedenim. İki aşık oturmuş batan güneşi izliyor zihnimden. Bir şey yapamıyorum. Gökyüzü sessiz, deniz puslu ve ben doğamıyorum…

• Yazar : Alpay Karabulut (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2023©)
• Karmaşıklık Üzerine isimli Alpay Karabulut denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Karmaşıklık üzerine appeared first on Kültür Sakarya.

Gecenin 3’ünde yazıyorum bu satırları sana… Bu kurumsal bir yazı değil. Belki bir mektup, belki de anımsamak için yazdığım bi deneme… Kalıplara bağlı kalmanın bi faydası var mı? 😊

Güzel hatıranın üzerinden 84 yıl geçti…

2022 yılı Kasım’ının onuncu günü ülkemin sokaklarına ayak bastım. O sabah ülkenin genel durumu ve görünüşü şöyleydi:

Geçmişte Osmanlı Devleti’nin içinde bulunduğu I. Dünya Savaşı’nda yenilmiş ve umutsuzluğa sürüklenmiş ordu ve halktan eser yok. İmzalanan anlaşmalar sonrasında üzerimize düşen borçları ise 70 yıl önce çoktan bitirmişiz. Büyük Savaş’ta uzun yıllar boyunca yorgun ve fakir düşen millet ise o halini çoktan raflara kaldırmış ve eskiye nazaran refahı büyük bir ölçüde elde etmiş durumda. Milleti ve memleketi I. Dünya Savaşı’na sürükleyenler, kendi hayatlarını kurtarma kaygısına düşerek memleketten kaçanların ise esamesi okunmamakta. Saltanat ve hilâfet makamı çoktan unutulmuş ve toplum bu durumu kabullenerek demokrasi ve cumhuriyeti içselleştirmiş. Ülke birçok hükümet görmüş ve halk, yönetimi seçme konusundan günden güne sorumluluğunu ve kabiliyetini geliştirmiş. Osmanlı’nın son dönemdeki ordusunun aksine bu tarihteki ordunun teçhizatları tam ve elindeki silahlar uygar devletlerin seviyesine çok yakın. Ordu bölgesel bir güç olma yolunda büyük bir yol katetmiş ve geçmişten feyz alarak savunma sanayisini geliştirmiş. Eski İtilâf Devletleri’nin yerine yeni varisleri geçmiş ve senin zamanında imzalanmış birçok anlaşma dahil, daha kötüleriyle değiştirmek için fırsat kollar haldeler. Eski küstahlıkları ise hala bildiğin gibi…

Türk milleti, ülkene büyük bir emekle kazandırdığın inkılapları kabullenmiş ve çağdaş medeniyetler seviyesine ulaşmak konusunda bunları birer basamak yapmış. Ülke zaman zaman doğrularını bulmak konusunda silkelenmiş ve seninle birlikte oluşturulmuş olan cumhuriyet değerlerini ortak değerleri olarak kabul ve tasdik etmiş.

Üzerinden 84 yıl geçti.

Hala seni özleyenler sokaklarda… Hala kalbimizde olduğunu hissederek esas duruştalar… Saygıyı ifade etmenin birçok yöntemi var. Tarih 10 Kasım’sa eğer… Bu sessizliğin içinde sirenleri, umutsuzluğun içinde haykırışı, yok oluşun eşiğinde ise varoluşu tatmak demek…

Senin idealizmin örnek hepimize… Sanata verdiğin değer… Yıllar sonra koşturuyoruz sanat için… Sanatsız kalan, kültüründen bir haber toplumların sonunu bildiğimiz için…

Bizimki bir idealizm, topluma ihtiyacı olup da hiç dillendirmediği şeyleri sunmak gibi… Susamış ama sudan haberi olmayan bir insana sunulmuş bir hayrat gibi… Edebin kollarındaki edebiyat gibi…

Yazar : Tarık Pala (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022©)

• Gelecekten Geçmişe Mülahazalar (10 Kasım) isimli Tarık Pala denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Gelecekten Geçmişe Mülahazalar (10 Kasım) appeared first on Kültür Sakarya.

Online toplantılarınızı sanki o toplantı salonunda diğer katılımcılarla fiziki açıdan aynı ortamda bulunuyormuşçasına gerçekleştirebildiğinizi, video oyunlarını oynarken o oyun evreninin içine girebildiğinizi, hatta günlük hayatınıza arkadaşlarınızla bir hafta sonu sanal ortamda avatarlarınız için alışverişe çıktığınızı düşünün.  Metaverse sayesinde internet üç boyutlu dijital bir evren haline geliyor. Peki, son zamanların en çok konuşulan konularından biri olan Metaverse ne ve neden bu kadar önemli?

İlk kez Neal Stephenson tarafından 1992 yılında yayınlanan Snow Crash isimli bilimkurgu romanında ortaya çıkan Metaverse kelimesi, meta (ötesinde) ve universe (evren) kelimelerinden ortaya çıkmış olup dijital platformlardan oluşan ve kişilerin ortak bir sanal ortamda fiziksel etkileşimde bulunabileceği bir evrendir. Bu evrende insanlar avatar denilen sanal benlikleriyle var olurlar ve günlük hayatta yapılabilecek birçok sosyal aktiviteyi gerçekleştirebilirler; aralarında uzak mesafeler bulunan insanlarla bir araya gelebilirler, okula gidebilirler, dünya turuna çıkabilirler, çeşitli müzelere ve konserlere gidebilirler hatta gündelik hayatta yapılabilecek şeylerin dışına çıkıp filmlerdeki kurgusal evrenlere katılarak keyifli vakit geçirebilirler. Ayrıca Metaverse evreninde, gerçek evrende var olmayan yeni meslek grupları ve yeni uzmanlık alanları oluşturulması potansiyeli var. Bu noktada Metaverse için, “günümüz gerçekliğinin veya sanal gerçeklik deneyimlerinin oldukça ötesinde uçsuz bucaksız bir evren” yorumunda bulunursak yanılmış olmayız.

Bazı araştırmacılara göre Metaverse’ün bu kadar gündemde olmasının sebebi COVID-19 salgınıyla birlikte gerçekleşen pandemi sürecinde gündelik hayatta yapılan hemen hemen her türlü aktivitenin sanal ortamlardan yapılması sonucu dijitalleşmeye yönelimdeki artıştır. Google Trends’in 2021 senesinde sunduğu veriler doğrultusunda Facebook Inc.’nin adının Meta olarak değiştirilmesi sonucu Metaverse kelimesi gündemdeki yerini sağlamlaştırmaya başladı. Metaverse’ün popülerliğindeki bu yükselişin ise ilk kez 2021’in Nisan ayında başladığı söylenebilir.

Online toplantılarınızı sanki o toplantı salonunda diğer katılımcılarla fiziki açıdan aynı ortamda bulunuyormuşçasına gerçekleştirebildiğinizi, video oyunlarını oynarken o oyun evreninin içine girebildiğinizi, hatta günlük hayatınıza arkadaşlarınızla bir hafta sonu sanal ortamda avatarlarınız için alışverişe çıktığınızı düşünün.  Metaverse sayesinde internet üç boyutlu dijital bir evren haline geliyor. Peki, son zamanların en çok konuşulan konularından biri olan Metaverse ne ve neden bu kadar önemli?

İlk kez Neal Stephenson tarafından 1992 yılında yayınlanan Snow Crash isimli bilimkurgu romanında ortaya çıkan Metaverse kelimesi, meta (ötesinde) ve universe (evren) kelimelerinden ortaya çıkmış olup dijital platformlardan oluşan ve kişilerin ortak bir sanal ortamda fiziksel etkileşimde bulunabileceği bir evrendir. Bu evrende insanlar avatar denilen sanal benlikleriyle var olurlar ve günlük hayatta yapılabilecek birçok sosyal aktiviteyi gerçekleştirebilirler; aralarında uzak mesafeler bulunan insanlarla bir araya gelebilirler, okula gidebilirler, dünya turuna çıkabilirler, çeşitli müzelere ve konserlere gidebilirler hatta gündelik hayatta yapılabilecek şeylerin dışına çıkıp filmlerdeki kurgusal evrenlere katılarak keyifli vakit geçirebilirler. Ayrıca Metaverse evreninde, gerçek evrende var olmayan yeni meslek grupları ve yeni uzmanlık alanları oluşturulması potansiyeli var. Bu noktada Metaverse için, “günümüz gerçekliğinin veya sanal gerçeklik deneyimlerinin oldukça ötesinde uçsuz bucaksız bir evren” yorumunda bulunursak yanılmış olmayız.

Bazı araştırmacılara göre Metaverse’ün bu kadar gündemde olmasının sebebi COVID-19 salgınıyla birlikte gerçekleşen pandemi sürecinde gündelik hayatta yapılan hemen hemen her türlü aktivitenin sanal ortamlardan yapılması sonucu dijitalleşmeye yönelimdeki artıştır. Google Trends’in 2021 senesinde sunduğu veriler doğrultusunda Facebook Inc.’nin adının Meta olarak değiştirilmesi sonucu Metaverse kelimesi gündemdeki yerini sağlamlaştırmaya başladı. Metaverse’ün popülerliğindeki bu yükselişin ise ilk kez 2021’in Nisan ayında başladığı söylenebilir.

Peki bu uçsuz bucaksız evren hayatımıza yalnızca olumlu özellikleriyle mi gelecek?  

Londra’da yaşayan 43 yaşındaki Nina Jane Patel, metaverse tabanlı online video oyunu Horizon Worlds’e ilk girdiği anda, avatarının üç erkek tarafından taciz edildiğini açıkladı. Sesinden bir kız çocuğu olduğunu düşündüğü kişinin avatarının da erkeklerin tacizine uğradığını gördüğünü söyleyen Patel, oyunda “Safe Zone” denilen ve avatarların diğer kullanıcı avatarlarıyla olan fiziki etkileşiminden kaçınmak için kullandığı bölgenin işe yaramadığını bildirdi. Buna benzer bir olay Kanadalı Chanelle Siggens isimli bir kadının başına da geldi. VR başlık kullanarak oyun oynayan Siggens, oyunda başka bir oyuncu tarafından tacize uğradığını ve oyuncuya sözlü uyarıda bulunmasına rağmen tacizin bir süre daha devam ettiğini belirtti.

Yapılan araştırmalar sanal gerçeklik temelli oyunlarda her 7 dakikada bir oyuncuları rahatsız eden ihlâllerin yaşandığını gösteriyor. Bu durum yalnızca cinsiyet ayrımıyla sınırlı değil; ırk, din, dil ayrımcılığında da artış mevcut. Bu noktada Metaverse’ün, siber suçluların uğrak yeri olması endişeleri pek yersiz sayılmaz.

Metaverse evreninde uzun süre vakit geçirilmesinin bir zamandan sonra insanların gerçeklik sorgusuna girmesine ve zaman kavramının yitirilmesine neden olacağından psikolojik sorunları beraberinde getirme riski de söz konusu. Ayrıca sanal gerçekliğe geçiş için kullanılan cihazlar ile insanların fiziksel dünyada kendi bedenlerine zarar vermeye yönelik hareketler sergileyebileceği ihtimali insan sağlığı hakkında endişelere sebep olmaktadır. Aynı zamanda ileri yaştaki bireylerin genç bireylere oranla Metaverse evrenine daha zor adapte olup olamayacağı sorgusu kuşak çatışmasını da gündeme getirmiştir.

Bir diğer sorun ise Metaverse evrenine kimin hâkim olacağı. Büyük şirketler bu alanda çoktan rekabet etmeye ve ciddi yatırımlar yapmaya başladılar bile. İnsanların dijital yansımalarının bulunduğu bir sanal evrende belirli şirketlerin hâkimiyet kurarak kar gütme amacı taşımaları bir sorun olarak değerlendirilmelidir. Ayrıca Metaverse içerisinde kullanıcılar, günümüz sanal teknolojilerine kıyasla çok daha fazla dijital ayak izi bırakacak. Kişisel hak ihlallerinin önüne geçilmesi, hak ihlalleri yaşanması durumunda nereye başvurulacağı ve kişisel verilere ulaşmada herhangi bir sınırlamaya yönelik yasal düzenlemelere gidilmesi gibi güvenlik konularının kimin sorumluluğunda olacağı ise henüz aydınlatılmış değil. Tüm bunlara ilaveten veri tabanlı büyük şirketlerin kendi Metaverse evrenine sahip olma arzuları sonucu tek bir Metaverse evreni olmayacağı da ihtimaller arasındadır.

Dijitalleşmenin hayatımızda oldukça büyük bir yere sahip olduğu günümüzde internet ile din arası ilişki irdelendiğinde sanal dindarlık, hibrit dindarlık gibi kavramlardan bahsediliyor. Metaverse’te dinlerin ve dini maneviyatın yeri ise merak konusu. Kimi insanlar Metaverse’ün hayatımızda büyük yer edinmesinin din ve ahlaki değerler açısından da bozulmalara sebep olabileceği endişesini taşıyor. Bu kişiler, dini görevlerin bu evrende ne kadar etkin bir şekilde yerine getirilebileceğini sorgulamakta ve bu evrende gereğinden fazla zaman geçirmenin dini görevlerin unutulmasına ve ihmaline sebep olabileceğini düşünmektedir.

Metaverse ile dijital giyim modası da üç boyutlu hale geliyor.

2019 yılında kurulan ve ilk dijital modaevi olma etiketi taşıyan The Fabricant’ın kurucusu Kerry Murphy, modanın var olmak için fiziksel olmaya ihtiyacı olmadığını belirtiyor. Gucci markası, gerçek mağazasında 3000 dolara sattığı çantasının dijital formunu Metaverse evreninde 4000 dolara sattı. Fast Company 2021 verilerine göre bir kullanıcı Nike, Chanel ve Ballenciaga markalarının ürünlerini satın alarak 15.000 dolar harcamada bulundu. Birçok firma şu anda NFT olarak satılmak üzere giysiler tasarlamakta ve Metaverse evreninde kendi pazarlarını oluşturmaya başlamakta. Bu firmalar tarafından üretilen giysilerin fiyatları gerçek dünyada olduğu gibi sosyoekonomik bir süzgeçten geçmektedir. Kullanıcılar aldıkları ürünlerle avatarlarının giyimlerine en az gerçek dünyadaki kadar önem vermekte, asla fiziki açıdan dokunamayacakları giysilere büyük paralar harcamaktan çekinmemektedirler.

Metaverse teknolojisi günümüzün en çok tartışılan gündem konularından biri olmasına rağmen gelişimi için daha en az 10-15 senenin gerektiği düşünülüyor. Birçok uzmana göre Metaverse zamanla gerçek dünyanın yerini alacak. Bu yüzden bu gelişim sürecinde yukarıda bahsi geçen muhtemel sorunların çözüme kavuşturulması ile ilgili de çalışmalar yapılsa gerek. Yoksa bu sanal dünya gerçek dünyadan daha riskli bir hal alabilir. Tüm bu bilinmezliklerin içerisinde bakalım bizleri nasıl bir gelecek bekliyor?

Yazar : Nisan Özel (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022©)

• Sanal Mı? Gerçeklik… isimli Nisan Özel denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Sanal Mı? Gerçeklik… appeared first on Kültür Sakarya.

Fikrimin İnce Kul’u

İnsan nedir? Aristo’ya göre “insan, düşünen hayvandır”. Bu bağlamda düşünmeyen kimseye, insan demek mümkün müdür? Âdemoğlu varlığından bu yana her zaman topluluklar halinde yaşamış ve bireysel düşüncelerinden çok, birmişçesine aldığı kararlarla günümüz medeniyetini kurmuşlardır. Peki, sahiden öyle midir? Yoksa sürüden ayrılanlar mı getirmiştir bizi buraya?

  Martin Heidegger, “Varlık ve Zaman” adlı başyapıtında “genel insan” olarak tanımladığı kesim için  “avam” kelimesini kullanmış ve onları şu şekilde tarif etmiştir. “Avam kendini yaratamayan, ancak içine doğduğu toplumun gelenekleriyle yetinen, basit, sıradan insandır”. Onun genel insan adını verdiği bu kitleye ben henüz tam olarak bir isim verebilmiş değilim hatta onların insaniyetinden dahi şüphe duymaktayım. Bu arada yanlış anlamayın yakarışım ortak görüşlere değil, zaten kısırlığın fazlasıyla görüldüğü fikir dünyasında, herkesten fikir babası olmasını bekleyemem lakin bu kimseyi de düşünmekten alıkoyan bir sebep değil. Bilim insanı ile insan nasıl bambaşka tanımlarsa, düşünmek ile fikir üretebilmek de tamamen ayrı konulardır.

 Çağımızın en büyük hastalığı olarak gördüğüm bu sorun temelinde şunlardır. Kişi doğar, büyür, kendisine çocukluk döneminde fikirler aşılanır, ilerleyen dönemde fikirler büyür fakat aşıya maruz kalan kimsenin kişiliğini öldürür ve sonucunda kendi meyvesini değil başka ağaçların meyvelerini veren tanımsız bir varlık ortaya çıkar. Bu varlık ona söyleneni harfiyen yapmakla yükümlü bir köledir, sınırları vardır onun dışarısına katiyen çıkamaz. Bunun yanı sıra kendisine fikir aşılanmamasına rağmen meyve veremeyen ağaçlarda yok değildir. Bu tür varyantta birey kendi düşüncelerini ortaya koyma potansiyeline sahip gibi dursa da asla ama asla beceremez, genel olarak kendisine en yakın sağlıklı bireyi taklit eder ve onun gibi olursa başarabileceğine inanır. Sonucunda yine ortaya tanımsız bir varlık çıkmış olur, bu varlıksa kendisine denileni zorunlu olduğu için değil, rahat hissedebilmek için yapar yani bir nevi kuldur, çıkıntılık yaparsa günah olacağından, onu dışlayacaklarından korktuğu için sevapkar kalmayı ister, çok nadir günah işler. Gördüğünüz gibi iki çeşitte de birey ortaya kendi meyvesini dökemez, ama hangisi daha kötü durumdadır tartışılır. Baktığımız zaman köle olarak tanımlı birey başkasının da olsa herhangi bir meyve verebilmektedir ki unutmamak gerek kendisi köle olmayı istememiş zorunlu olarak satılmıştır, sahibinden memnun olanlar olduğu gibi olmayanlarda mevcuttur, memnun olmayanlar belki gün gelir azat edilebilir ya da kaçmak ihtirasını kendinde bulabilir. Kula kulluk eden birey ise buna asla zorlanmamıştır, yalnızca içinde bulunduğu topluma ayak uydurmak için bu hale gelmiş ve kati suretle meyve vermekten yoksundur. Evet, belki o da kuldantanrısından memnun değildir. Yer yer nefsine yani kendi düşüncesine uymak ister hatta uyar ama işlediği günah sebebiyle içi asla rahat etmez, bu türün gün gelip kuldantanrısına rest çekebilmesi ihtimal dâhilinde olsa bile onun nazarında yine başka bir kuldantanrıya inanmak lazım geleceğinden uzun süre bu ayrılığa katlanamaz. Tilki döner dolaşır ve kafesine geri girer.

Ayrıca, konuya ilişkin olarak yer verdiğim Peyami Safa’ya ait “Sürü Adamı” adlı denemeyi okumanızı tavsiye ederim.

Sürü Adamı

Bir adam vardır ki, hiç bir düşüncesinde, hiç bir hareketinde “kendi kendisi” olamaz. Ne düşünse, ne yapsa, ne söylese kendini değil, mensup olduğu sosyeteyi, ırkı, muhiti ve dışarıdan aldığı telkinleri dile getirir. Kendiliğinden hiç bir şey bulmamıştır. Başka birinin siteminden aldığı fikirleri ve akideleri o sistemin sahibinden daha softaca müdafaa eder. İradesi de böyle dışarıdan gelme, yanaşma, iğreti bir hareket mihrakıdır. Bilmez ki, asıl, kendi içi, sonsuz imkânların ve keşfedilmediği için körleşen istidatların tükenmez hazinesidir. Örneğini kendinde değil, hep dışarıda aradığı için muayyen bir fikre, bir akideye, başkasının kurduğu sisteme bağlanır, kalır. Artık, ölünceye kadar hiç bir realitenin mili, onun yabancı bir telkinle perdelenmiş gözünü açamayacaktır; hayatın her şeyi her gün değiştiği halde o, sakallı feylesofundan yahut iktisatçı şeyhinden bellediği hiç değişmeyen bir kaç ayet içinde kalmaya mahkûm, ilerlediğini sanarak yerinde sayacaktır.

İçinde hep sürü insiyakları teptiği için, şahsiyetten mahrum, insana en uzak insandır bu. Bir ferttir, fakat şahıs değildir, çünkü onu teşhis için kendisine bakmaya hiç lüzum kalmaksızın, çömezi olduğu ideolojinin, içinde uyuştuğu telkin âleminin firmasını bilmek, onu hipnotize eden sakallının adını öğrenmek yeterlidir.

Bu sürü adamlarının yüz bin tanesi bir tek şahsa muadil değildir. Nüfusunu gerçekten artırmak isteyen bir memleket, bunların sayısını azaltmakla işe başlamalı ve fertlerden değil, şahıslardan mürekkep bir sosyete kurmanın yoluna bakmalıdır.

                                                                                                                                  Peyami Safa

                                                                                                                            23 Haziran 1935

Evren, M. (2013, Haziran 29). İnsan düşünen bir hayvan mıdır?. Risale Haber. https://www.risalehaber.com/insan-dusunen-bir-hayvan-midir-14903yy.htm

Avam ile Entelektüel… (2012, Nisan 23). Cumhuriyet Gazetesi.
https://www.cumhuriyet.com.tr/haber/avam-ile-entelektuel-336996

Safa, P. (1935, Haziran 23). Sürü adamı.

https://www.tarihistan.org/suru-adami-peyami-safa/21386/

Yazar : Ramazan Meriç Sürücüoğlu (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

• Fikrimin İnce Kul’u denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya’ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

‌

The post Fikrimin İnce Kul`u appeared first on Kültür Sakarya.

İnsan doğası gereği içinde iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı barındıran bir varlıktır. İnsan içinde iyi ve doğru olan, kötü ve yanlış ile hep bir mücadele içinde olmuş, galip gelen taraf insanın dış dünyaya karşı tutumunu şekillendirmiş ve bu, insanların oluşturduğu toplumların yönünü belirlemiştir.

Bu mücadelede insanı kötüye yönlendiren ve iyiyle arasında duran en büyük etmenler şüphesiz insanın güç isteği, hırsı ve gururudur. İnsan istediğini elde edemediğinde gurur devreye girer. Gurur insanı hırsa iter. Bu elde etme arzusunun sonucunda, insan; elde edemediğini güç kullanarak almak ister. İnsanlar kendini kötülüğe iten bu kavramlar sonucu karşı karşıya gelirler.

İnsanlar arasında doğan bu güç ve gurur mücadelesi büyümüş ve savaşların da sebebi olmuştur. Yani savaşlar insandan yola çıkarak toplumların güç arzularının getirdiği sonuçlardır.  

Savaşları, insanların milli ve manevi değerlerini korumak için dahil oldukları veya zorunda bırakıldıkları, kimi zaman haklı ve haksızın ayırt edilebildiği, insanlığa acı, yıkım ve gözyaşından başka bir şey getirmeyen insanlık dışı olaylar olarak tanımlayabiliriz.

Şüphesiz ki savaşlar maddi yıkımlardan ibaret değildir. Ölümler, ayrılıklar, zorunlu vedalar insana asıl yıkımı getirir. Bildiğin tanıdığın hayatın ve insanların yok olması, vatan dediğin toprağın elinden alınması, üstüne kanla sulanması, aidiyetsizlik hissi…

Umutlarını, yaşama sevincini kaybeder insan. Yaşamın içinde kendini bulamayan insan da ne ilerlemeye, üretmeye, yenilenmeye fırsat ve vakit bulabilir ne de kendinden sonraki nesillere sağlam bir temel devredebilir. Bu da insan topluluklarının nesiller boyu bir yıkım ve karışıklık içinde yaşamasına, savaş sonrası bile savaşın sürmesine sebep olur. Kısaca savaş, insanları yaşamlarından alıkoyup gelecek nesillerin de yaşamla bütünleşmesini engeller.

Bu uzun süreli yıkımın etkilerini azaltmak için savaşa hukuki kurallar getirilmiştir ancak bu kurallar dahilinde bile savaşın yeterince korku ve acı getireceği aşikârdır. Durum böyle iken bir de savaş hukukunun göz ardı edildiği, yasaların gölgesinde yasasız insanlarca yapılan savaşların yol açtığı insani ve toplumsal yıkım hayal dahi edilemez.   

Bugün Ortadoğu’ya baktığımızda; Irak, Suriye ve Filistin gibi devletlerde devam eden karışıklık ve savaşların, keza Doğu Türkistan’da ve dünyanın pek çok farklı yerinde süren, son olarak da Ukrayna’da başlayan çatışmaların, kimi devlet ve kesimlerin güç arayışları sonucu meydana geldiğini, iyi ve doğru olan hiçbir şeyi gözetmeksizin insana insanca yaşama şansı vermediğini ve insanlığa geride kan ve gözyaşından başka bir şey bırakmadığını görebiliriz. 

Yazar : Can Ahmet Kayacan (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

• İnsan, Kan ve Gözyaşı denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol 
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat 
Diğer içerikler için Ana Sayfamız. 
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post İnsan, Kan ve Gözyaşı appeared first on Kültür Sakarya.

İnsan bazen iki dudağının arasından karşısındakinin kalbinin tam ortasından delip geçecek bir mızrak gönderir de farkına varmaz. Oysa dudaklarımızla gönderdiğimiz mızraklar insanı öldürmez; onu yaşadığı her gün kanatır kanatır, her geçen gün biraz daha kan kaybıyla, biraz daha süründürerek yaşatır. Önemsemeyiz, dönmeyiz, bakmayız… Kendimize söylenen her sözü umursarız da kendimizden çıkma ihtimali olan hiç bir mızrağın vicdani yükümlülüğü altına girmeyiz.

Sonrasında; içimizde hem gönderdiğimiz hem de bize gönderilen mızrakların sebebini anlayamasak da sonucunun en belirgin şekilde elimizde kalışıyla kendimizi, hislerimizi tek bir kelimeyle özetleriz ‘keder’. Yazık ki bizi derin kuyuların yalnızlığından belki de çekip tek seferde çıkaracak doğru kelimelerle tanışmadan buluşmadan bir ömür geçiririz.  

/Kimsenin tanrısı, kimseyi; bu kuşların bile kendine has dili olan dünyada, bunca dil arasında, yanlış kelimelerle, yanlış kederlerle sınamasın. /

Yazar : Beyza Daş (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

•  Keder isimli Beyza Daş denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Keder appeared first on Kültür Sakarya.

Bir ezanla bahşedilen ismimiz, bir ömür zikrediliyor başka dudaklarda ve son nefesimizle taçlandırdığımız ölümümüzle namazımız kılınıyor.

Koca bir ömür bir vakitte eda edilebiliyor oysaki…

Yarınlara umut ederek bugünleri, dünleri düşleyerek yarınları harcıyoruz. Halbuki bir mevsim kadar ömrümüz.

Tükenip giderken değerli vaktimiz, biz hep boğuşuyoruz. Açıp pencereyi yeni doğan güne, güneşi selamlamak varken bir alarm gürültüsüyle ‘Yine mi?’ deyişlerimiz buluşuyor.

Hayatımızın, sistemin çarklarında un ufak oluşunu izliyoruz.

Umut her geçen gün terkederken yarınlarımızı, biçare bir kabullenişle izliyoruz olan biteni. Kimileri hallolur diyor kimileri olmaz. Ne olur ne olmaz bilinmez ama olan zamanımıza oluyor ve akıp gidiyoruz bir su birikintisi misali.

Kaygının esiri olmuş ruhlarımız körpe bir bedene ağır geliyor. Vazgeçenler her geçen gün çoğalırken eksiliyoruz. Ağır darbeler iniyor göğsümüze, koca bir nesil çocukluğunu özlemek ve geleceğini düşlemek ile tüketiyor günlerini. Aynı gemide hep birlikte batıyoruz, hepimizin dili nutkuna sığınmış.

Ve ben içli bir serzenişle dolduruyorum satırlar. Görmezden gelmediğimi bilakis içinde olduğumu haykırmak istiyorum. Dünyadan çok bir isteğimiz yok aslında, hayatımızı yaşamak istiyoruz. İdeolojilere, oyunlara, yönetimlere kurban olmadan sadece ve sadece genç olarak ama bu isteğimiz nahoş bir istek olarak algı buluyor beyinlerde.

Fuzuli diyor ya; ‘Söyelesem tesiri yok, sussam gönül razı değil.’ Bu noktada debeleniyoruz, akıntıya kapılmış yelkenli misali. Çok sevdiğim bir şarkı sözüyle noktalıyorum satırlarımı: ‘Bu yol nereye gider bilmem ama yürüyorum işte…’ Yalnız, mutsuz, hayalsiz, umutsuz, yarınsız!

Yazar : Zübeyde KIVRAK (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

•  Yine mi? isimli Zübeyde Kıvrak denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Yine mi? appeared first on Kültür Sakarya.

“Sahaf, genel anlamıyla eski, artık basımı yapılmayan ya da ikinci el dergi ve kitapların alınıp satıldığı veya başka bir kitapla değiştirildiği küçük işletmeler ile bu mesleği yapanlardır.”

Eski eserlerle dolu rafların arasında dolaşırken elinize alacağınız eskimiş, yıpranmış bir kitabın arasından sizi şaşırtacak ve bir o kadar da heyecanlandıracak sürprizlerle karşılaşabilirsiniz. Sahafların en güzel yanı ise o karmaşanın dağınıklığın arasında zamanın nasıl geçtiğini anlamadan kendinize ait bir şeyler bulabilmenizdir. Eğer vaktiniz ve sabrınız varsa, derinlere indikçe çok özel eserlerle karşılaşabilirsiniz. 

Yakın zamanda arkadaşlarımla sahafa gitmiştik. İçeriye girdiğim anda huzurla dolduğumu söyleyebilirim. Sararmış kitaplarda, kitapların eski sahiplerinin de hayatlarının bir parçasını okuyor gibisiniz. Bunun kanısına nerden vardın diyebilirsiniz, sahafa gittiğimiz zaman öylesine bakınırken arkadaşım bir kitap fark etti. Kitabın ilk sayfasında birine yazılmış mektup vardı. Okuduğumuz anda tüylerimiz ürpermişti. Hatta olayı merak edip üzerine çok konuşmuştuk. İşte o an, sahafların çoğu insanın hayatını yansıtan büyülü bir yer olduğu kanısına varmıştım. (Kitabın ilk sayfasının fotoğrafını aşağıya bırakıyorum.) Yani sahaflardaki tozlu kitaplarda aslında apayrı bir dünya vardır. Şöyle ki; yıllar önce ölmüş bir insanın, kitaba yazdığı iki satır bile sizin hayatınızı derinden etkileyebilir. 

Bunların dışında sahaflar öğrenciler içinde pek yararlıdır. Özellikle üniversite öğrencileri için sahaflardan kitaplar satın almak hem ekonomik hem de okul hayatlarına olumlu yansır. Çünkü kitabın sahibi üzerine önemli, çoğu kişi tarafından bilinmeyen notlar tutmuş olabilir. Bu da öğrencinin yararına olur.

Peki sahaflar hala eskisi gibi mi? Maalesef değil. Çünkü çoğu sahaf, kitapların verdiği o huzurdan yoksun, yalnızca paraya bakan insanlar olmuşlar. Tabi ki işini severek yapan insanlar olduğuna inancım var fakat bu devirde o ruhu hisseden birini bulmak gerçekten çok zor.

Benim bu yazıyı yazma amacım, sadece sahaflardan kitap alın demek değil tabii ki . Asıl amacım, zamanında bambaşka hayatların elinde sararan kitapların o büyülü dünyasına kısa bir süre de olsa misafir olmanız…

Yazar : Buse Manolya Akgün (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©

Görsel : Sude Yüksel – Gülsüm Ay

•  Tozlu Rafların Ardındaki Dünya: Sahaflar isimli Buse Manolya Akgün denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Tozlu Rafların Ardındaki Dünya: Sahaflar appeared first on Kültür Sakarya.

Tarık Buğra’nın bir kitabında da bu konu üzerine birkaç cümle geçer. Anımsadığım kadarıyla şöyle der, insan, bir yeri bırakıp da oradan gittiği vakit yolculuğun sonunda sanki o yere hiç gitmemiş hiç orada nefes almamış gibi olur, sanki hayalinde yaşamış da düşünden uyanmış gibi. Her zaman hissettiğim duyguya tercüman olan bir okumaydı benim için bu. 

İnsan dediğimiz varlık yaşamı boyunca bir yere ait olma ve köklenme çabası içinde olur. Her birimiz aslında temelde bir şeylerin parçasıyız, ona ait ve onunlayız. Kimimiz için iş, okul, akademik kariyerdir bu parça kimimiz için ise aile, eş, arkadaşlık bağlarıdır. Fakat görünür olmayan kısımda bir bütünün parçası olmak yoluyla maneviyatı kuvvetlendirmek amacı yatar. 

İsmini hatırlayamadığım ünlü bir filozof ‘İnsan, sosyal bir varlıktır.’ der. Bu cümlenin bende karşılığı şu oluyor: İnsan, insan olabilmek için insana muhtaçtır. Yani birinin insan olabilmesi(!) için biriyle konuşması, iletişimde olması gerekir. Bu iletişimler insanın sosyalleşmesini sağlayıcı özellikte oluyor. 

İletişimimizi kurduk, sohbet gırla, sıra köklenmeye geldi iyi kötü köklendik. Şimdi orayı bırakmak, yeni limanlarda soluk almak vakti. En zor safhası da bu ‘gidişler’. Ben bu safha için uzun bir sürece ihtiyaç duyuyorum. Kendini yolculuğa hazırlamak da önemli bir mesele kanaatimce. Bu hazırlanış bavulla ilgili değil elbette. Köklerini ufak ufak, hüzne bulamadan toplamak gibi açıklayabilirim. 

Köklerimizi de koyduk bavula çıktık yola 🙂

Yalnız yolculuk yapmak, dünya üzerinde bir alan açılıyor da bir süreliğine orada durup yolculuk sonlanınca tekrar dünyaya doğmak gibi hissettiriyor bana. Yeniden yerleşme, eşyalarına yer açma çabası, yeniden bavulu açma, yeniden çiçeğine yer bulma, yeniden, yeniden, yeniden… 

‘Beni geçirmeye yalnızlığım gelsin

Ya dönülür ya dönülmez

Kimse üzülmesin. ‘ – Nazan Öncel

Sonra durup düşününce o kadar zaman geçirmiş olmama rağmen orada hiç yaşamamışım gibi hissettiriyor başka yere vardığım yolculuklar. Bu his hüzne boğulmama çabamın üzerine dolu gibi yağıyor 🙂

Sakarya’dan başladım bugünkü yolculuğuma, Bursa’ya girmek üzere bahsettiğim dolu yağmuruna tutulacakken ‘Neden yazmıyorum? ‘dedim ve başladım yazmaya. Son satırlarıma gelmişken yazmamın iyi hissettirdiğini belirteyim. Teşekkür ederim bu yolculukta bana eşlik ettiğiniz için 🙂

The post Gidişler ve Dönüşler Üzerine appeared first on Kültür Sakarya.

Bazı zamanlar olur akşamüstü başladığım kitap beni uykumdan eder, gece boyunca bir heyecan bir merak okutur kendisini hemencecik. Satırları okurken yaprakların hışırtıları gelir kulağıma, rüzgarın ılık, serin esişi çarpar yüzüme, tüylerimi diken diken eder bu sonra açar gözlerimi etrafı seyre dalarım. Usul usul akan bir nehir, nehrin kenarında yeşil bir dev. Yeşil devin dallarına konmuş ötüşen sakalar, devin gövdesindeki oluktan bana bakan sincap gelir gözümün önüne. Bilmediğim, hiç gidemeyeceğim sokakları adımlarım ve ömürlerince adımlanmamış, adımlanmayacak sokaklardır bunlar. Şehirleri gezer yeni yemekler yer, danslar ederim. Bambaşka alemleri tadarım, deneyimlerim satırlarda. Gözüm açıkken, aklımı kaybetmemişken, bilinçliyken görürüm düşlerimi. Düşümü yönetirim zihnimde.

 Özel zamanlar ayırıp okumayı da işten saymak; okuyucusunun, okuduğu satırları etiyle, kemiğiyle özümseyip düş aleminde biricik anlar yakalamasına vesile olur. Bazen film çekmektir, tek izleyicisinin düşleyicisi olduğu bir film.

Yazar : Meryem Tetik (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

Bir Şiir: Bedri Rahmi Eyüboğlu – Çakıl

Bir Şarkı: Andrea Laszlo De Simone – Sogno l’amore

• Düş Kitabı isimli Meryem Tetik denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Düş Kitabı (Tek kişilik film) appeared first on Kültür Sakarya.