Bazen insan yaşadığı odayı toplamak ister hiçbir şey yokken, bu ruhun körpe bedene verdiği bir uyarı mıdır, yoksa sadece oda mı dağınıktır bilmiyorum. Bazen bir resim yaparken kağıdın önünde birbirine girmiş kalemlerde buluyorum kendimi, kutusuna koyup kurtulabilmeyi istiyorum. Ama duvarı kördüğüm olan bir çivinin paslanıp kırılmaktan başka bir kurtuluşu olmadığını düşünüyorum. Bana verilen her ipe bir kördüğüm atıyorum ama çözmeyi bilmiyorum.

Kutusunda toplanmış kalemler bile dağınıklıktır karmaşa içinde kalan bir insan için. Zihnimde bir çok kalem dağınık ve her gün uçları batıyor düşüncelerime. Ama yine de düşüncelerimin uçlarını açıyorum, açıyorum. Ufuğu olmayan bir denizde kalemlerimin dibe batışını izliyorum. Bir kişi beni görüp teknesine almıyor ve güneş batıyor. Ama benim zihnim hala doğmadığından çakılı kalıyor ufukta. Kıyıda ruhum ve bedenim. İki aşık oturmuş batan güneşi izliyor zihnimden. Bir şey yapamıyorum. Gökyüzü sessiz, deniz puslu ve ben doğamıyorum…

• Yazar : Alpay Karabulut (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2023©)
• Karmaşıklık Üzerine isimli Alpay Karabulut denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Karmaşıklık üzerine appeared first on Kültür Sakarya.

Ormanın derinliklerinde bütün ihtişamıyla sessiz sedasız oturmuş Aslan, çok üzgün görünüyordu. Bütün hayvanlar onun bu halini şaşkınlıkla izliyor fakat ellerinden bir şey gelmiyordu. Hepsi aslanın derdinin ne olduğunu merak ediyordu. Sahi, bu koskoca ormanın kralının ne gibi bir derdi olabilirdi? 

Yalnızlık…

Yüzlerce hayvanın lideri olan Aslan’ın derdi yalnızlıktı. Kalabalığın içinde kendini bir başına hissediyordu. Ormanın kralı olmak onun için hiçbir şey ifade etmiyordu. İçinde kocaman bir boşluk vardı ve bu boşluğu bir türlü dolduramıyordu. Gecesi gündüzüne karışıyor, uyumuyor, yemiyor sadece düşünüyordu. Bu yalnızlık denen şey onu yavaş yavaş sömürüyor, öldürüyordu adeta.

Günün birinde ormana turuncu tüyleri olan küçücük bir kedi geldi. Belli ki kaybolmuş bir ev kedisiydi. Titrek ve küçük adımlarla aslanın yanına doğru ilerledi. Aslan onu fark etmemişti bile. Kedicik, Aslan’ın yanına fazla yaklaşmadı.Uzun uzun inceledi Aslan’ı. Ne kadar da benziyoruz diye düşündü. Ama Aslan büyük ve tehlikeliydi. Bunu bile bile ona daha da yaklaşmak istedi. İçinde Aslan’a karşı yoğun bir şeyler hissetti, korku muydu bu? Bilemiyordu. Hızlı hızlı nefes alıyordu, sıcaklık bastığını hissetmişti. Evet korkmuştu, bu duygunun başka ne olabileceğini bilemiyordu. Aslan’ın hareketlendiğini görünce kaçtı ve saklandı. Aslan, kedinin kaçtığı yöne doğru baktı. Neydi o? Görmemişti. Ama daha önce duyumsamadığı bir koku aldı. Ne olduğunu bilemedi, aslında uğraşmakta istemedi ve sakince yerine oturdu.

Geceler oldu, sabahlar oldu, Aslan yattığı yerden ağaçların arkasında yatan kediyi gördü. Onu korkutmamak için sessiz adımlarla kediye yaklaştı. Turuncu tüylerini gördü. Önce onu küçük bir aslan sandı, ne kadar da benziyoruz diye düşündü. Kedi olduğunu anlayınca içindeki açlık duygusunu hissetti. Sonra bir şeyler oldu, kedicik ona döndü ve göz göze geldiler. O sessizlikte birbirlerinin nefes alış seslerini duyuyorlardı. Evet! Aslan’ın baskın sesi, kediciğin sesini bastırıyordu. Aslan kediciğe doğru gitmek istedi ama korkup kaçar diye tedirgin oldu. O an anladılar, onlar birbirine aşık olmuştu. Aslan ve Kedi birbirine sarılmak istedi. Kedicik aslana öyle bir baktı ki, seni seviyorum dedi adeta. Aslan korktu, kediyi incitebileceğini düşündü. Adım atamadı. “Ya ona zarar verirsem, o zaman ne yaparım?” diye düşündü. Ama kedicik korkmadı, Aslan’a doğru ilerledi. İlerledi, ilerledi… Artık burun burunaydılar. Ve ne oldu biliyor musunuz, Aslan kaçtı.Evet, kedi değil Aslan kaçtı. Sevgisini yaşamak yerine korkup kaçtı. Kedicik arkasından bakakaldı. Sevgisizliği hissetti. Yanlış mı anlamıştı, Aslan niye kaçmıştı? Kedicik şaşkınlıkla yere yattı. Sevilmediğini hissetti, sevgisizlik neden bu kadar canını yakmıştı? Çünkü sevgisizlik, kanaması durmayan tek yaradır. Kedicikte bu yarayla başa çıkamadı ve oracıkta can verdi.

Hikayenin sonunda Aslan’a ne oldu bilemiyoruz. Ama umuyoruz ki aşkın korkakların işi olmadığını öğrenmiştir ve başka diyarlarda cesurca aşkını yaşıyordur.

• Yazar : Buse Manolya Akgün (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022©)
• Aslan ve Kedi isimli Buse Manolya Akgün hikayesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Aslan ve Kedi appeared first on Kültür Sakarya.

• Aşiyan isimli Betül Yılmaz şiirini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Aşiyan appeared first on Kültür Sakarya.

Sakarya Adapazarı Belediyesi 2022 Kasım Kültür Sanat Takvimi Açıklandı! Bu kasım ayında birbirinden güzel film, tiyatro, konser ve konferanslar sizlerle olacak.

Sakarya’daki her organizasyon ve etkinliğin şartları farklı olduğu ve takip etmek zor olduğu için bizler de bir etkinlik takvimi oluşturduk. Böylelikle tek tek “Bugün ne vardı?” ve “Katılım şartları nelerdi?” sorusundan sizi kurtarmak istiyoruz. Sakarya ve Adapazarı Belediyesi etkinliklerini, ilimizdeki bazı özel işletmelerin ve Sakarya Üniversitesindeki toplulukların etkinliklerini burada bulabilirsiniz.

Etkinliklere – eğer online biletliyse – sizi doğrudan bilet almaya yönlendirecek web site bağlantılarını ekledik. Böylelikle internette daha fazla vakit kaybetmeden belediyenin e-bilet sistemi veya özel işletmelerin Biletix vb. yerlerdeki bilet satışına yönlenebileceksiniz.

Ayriyeten etkinlik takvimindeki etkinliklere tıkladığınızda, etkinliğin yapılacağı yer hakkında bilgi sahibi olmanız için Google haritalar bağlantıları ekledik. Ve bu etkinlikleri sosyal medyanızda bi’ tıkla paylaşabileceksiniz. Ve de etkinlikleri gene bi’ tıkla kendi Google takviminize ekleyebileceksiniz. Etkinlik takvimine gitmek için aşağıdaki bağlantıya tıklayabilirsiniz.

Sakarya Etkinlik Takvimi

Sakarya’daki Halk eğitim, belediye ve özel sektör kurslarının yer alacağı bir takvim üzerinde de çalışıyoruz. Sadece çocuk etkinlik ve kurslarının yer alacağı bir takvim de yakında sizlerle olacak.

Bir özel işletme sahibi olarak etkinliklerinizin takvimlerimizde yer almasını istiyorsanız bizimle iletişime geçin! E-posta

Daha güzel etkinliklerin olduğu kültür dolu bir Sakarya’ya !

Tüm etkinlikleri görebileceğiniz Etkinlik Takvimi.

En son içerikler için Ana Sayfamız

The post Sakarya Adapazarı Belediyesi 2022 Kasım Kültür Sanat Takvimi Açıklandı! appeared first on Kültür Sakarya.

1876 yılında yayımlanan roman Tanzimat Edebiyatının ilk edebi romanı olarak bilinir. Bu eser Namık Kemal tarafından Magosa’da yazılmıştır.Romanın asıl adı “Son Pişmanlık” tır fakat sonradan “İntibah” ya da “Sergüzeşt-i Ali Bey” olarak değiştirilmiştir.

ÖZET

Varlıklı bir ailede büyüyen Ali Bey’in babası vefat edince miras Ali Bey’e kalır.Fakat Ali Bey içine kapanık bir hayat yaşar. Annesinin ısrarı sonucu arkadaşı Atıf Bey ile birlikte Çamlıca’ya akşam gezmesine çıkar. Ali,burada tanıştığı Mahpeyker adındaki hayat kadınına aşık olur.Ali, bu kadını görmek için sürekli Çamlıca’ya gider ve sonunda tanışırlar. Mahpeyker, Ali Bey’i kendine bağlamayı başarır.Mahpeyker dışında hiçbir şey ile ilgilenmeyen Ali Bey, ailesi tarafından uyarılır fakat kimseyi dinlemez.Oğlunu bu kadından kurtarmak isteyen Fatma Hanım, Cariye Dilaşub’u satın alır.Bir gece evinde Mahpeyker’i bulamayan Ali Bey, onun başka erkeklerle gittiğini düşünerek Mahpeyker’i terk eder. Bir zaman sonra Dilaşub’tan etkilenen Ali Bey ona aşık olur ve cariyeyle evlenir. Mahpeykerin bu evlilikten haberi yoktur ve Ali Bey’in döneceğine inancı tamdır. Aradan 15-20 gün geçtikten sonra nazlanmayı bırakıp Ali Bey’e mektuplar yazar. Ali Bey, mektuplara cevap vermeyince Mahpeyker mektubunda kendini öldüreceğini belirtir. Bu mektubuna dönüt olarak Ali Bey; “Benim için varlıkla yokluk arasındasınız zaten, ben gönlümü koyacağım namuslu bir yürek buldum” tarzında bir yazı gönderir. Mektup eline gelince kahrolan Mahpeyker,en çok da “namuslu bir yürek” kısmına gücenir. Kendisi hayat kadını olduğu için kadının kendisinden üstün tutulması zoruna gider.(Kitaptan alıntı: Kadınlara göre en can çekici davranış,bir rakibin kendinden üstün tutulmasıyla yenilmektir.) Ali Bey’in ona geri dönmeyeceğini anlayan Mahpeyker intikam planları yapmaya başlar…İlk hareketi Dilaşub’a iftira attırmak olur.Ali Bey iftiraya inanır ve Dilaşub’u satar.Mahpeyker, Dilaşub’u satın alır ve ona çok kötü davranır.Mahpeyker, Dilaşub’u hayat kadını olması için zorlar ancak o namusunu korur. Ali Bey ile kavuşamayacağını anlayan Mahpeyker, Ali Bey’i öldürme planları yapar. Bu planı öğrenen Dilaşub , Ali’yi uyarmaya gider.Fakat o anda katil , Ali’nin montunu giyen Dilaşub’u Ali sanar ve onu öldürür. Bunu üzerine Ali Bey, Mahpeyker’i öldürür ve hapse girer.

Benim yorumuma gelecek olursak ;

Namık Kemal, ilk sayfalarda uzunca Çamlıca ve bahar tasviri yapsa da kitabın akıcılığı bozulmamış.Kitapta bu kadar fazla betimlemenin olması bence olayları daha da gerçekçi kılmış. Kadınların satılması çok uygun bir durum olmasa da zamandan ötürü normal bir durum olarak kabul ediliyor.Akıcı, etkileyici, duygusal tasvirler içeren,dönemin şartlarının yansıtıldığı bir roman diyebilirim.

Okurken zaman zaman şaşırdım, zaman zaman da çok sinirlendim. Fakat merak duygum hep vardı. Hoşuma gitmeyen tek bir kısım vardı ki o da kitabın ismi ,ben bir uyanış göremedim. Kitabın ismi Son Pişmanlık olarak kalabilseydi belki de daha anlamlı olurdu. ( Eserin adı Maarif Nezareti tarafından değiştirilmiştir.)

Eserde asıl çatışma Mahpeyker ,Dilaşub ve Ali Bey üçgeninde görülse de bence asıl çatışma Ali Bey’in annesi Fatma Hanım ve Mahpeyker arasındadır. En başından beri Mahpeyker’i istemeyen Fatma Hanım, bana göre oğlu uğruna Dilaşub’u da kurban etmiştir.

Yazar : Buse Manolya Akgün (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©

•  İntibah isimli Buse Manolya Akgün’ün roman eleştirisini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post İntibah Eleştirisi appeared first on Kültür Sakarya.

Gök, sarılı turunculu bir cümbüşle ufka kadar indirmişti güneşini. Baharın o taze günlerinde uyumak istemez kimse, güneş de uyumamak için diretiyor gibiydi. Gündüz açtığı yaraya sarılmış, kapatmamaya kararlıydı. Yeşil yeşil kümelenmiş ağaçlara bir hışımla çarpıp duruyordu ama nafile batmaya mahkumdu.

Sarı ışıldakla aydınlatılmış yollar kimsesizdi. Toprak sanki yıllardır yürünmemiş gibi şimdi adımlarını yavaş yavaş değiştiren dingin bir edayla etrafını seyreden saman sarısı saçlarını ensesinde toplamış olan kadına hayretle bakıyordu. 

Sağ eliyle yol boyunca topladığı çiçekleri ve hasır şapkasını, diğer eliyle de rüzgarın her dokunuşunda uçuşturduğu uzunca elbisesinin eteklerini tutuyordu. Boyuna yakın yabani otların arasından geçip usulca akan nehrin kenarına ulaştı. Tepeden gelen ay ışığı ile adeta devrilmiş gümüş bir sütunu andırıyordu nehir. Derin bir nefes alıp ayaklarına baktı sonra duraklayıp sanki yapılacak bir şeyi hatırlamışçasına ayaklarına uzanıp ayakkabılarını çıkardı. Kenara koydu. Bir süre nehri izledi. Mavi gözleri devrilmiş gümüş sütunun yansımasıyla grileşmişti. Bu grilik ruhuna sirayet etmişçesine derin bir boşluk hissettirdi. Öncesiz ve sonrasız hatta şimdisiz gibi… Bu zamana, mekana, kendi bedenine ait değilmiş gibi…

Gözleri doldu. Yaşları akıtmamak için kırpmadı, açık tutmaya direndi gözlerini. Akıtsa sanki içindeki huzursuzluğun, mutsuzluğun o yaşlarla birlikte akıp gideceğinden korkuyordu. Ruhunu adeta mutsuzluğun içinde ve mutsuzlukla birlikte var ediyordu. 

Derin bir nefes alıp çehresini göğe yöneltti ve bıraktı nefesini. Onlarca yıldız asılı duruyordu gökte. Gözünün iliştiklerine birkaç saniye bakıp tek tek gülümsedi selamlarcasına, veda edercesine. Sonra bakışları yıldızları bırakıp elindeki çiçeklere ve şapkasına yöneldi. Şapkayı nehre doğru fırlattı. Bir nilüferin süzülüşü gibi şimdi şapka nehrin sularında akıntıya karşı ve akıntıyla birlikte yol alıyordu. Çiçeklere gelince, her birinin ruhu çoktan çekilmişti göğe. Yine de ufak olsa da can kırıntısı bulmak adına bakındı biraz fakat canlı da olsa artık pek bir önemi olmadığını hatırlayıp özenle saçlarına takmaya başladı. İşi bitince sağ ayağını usulca suya soktu. Sonra diğerini. Nehrin suları boynuna ulaşıncaya değin yürüdü. Artık gözlerine ulaştığında zaten dolu olan gözlerinden akan yaşlar nehrin sularına katıldı.

Bir Şiir: 26 Eylül 1945

Bir Şarkı: Braga – Angel’s Serenade

• Devrilmiş Gümüş Sütun isimli Meryem Tetik hikayesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Devrilmiş Gümüş Sütun appeared first on Kültür Sakarya.

Bazı zamanlar olur akşamüstü başladığım kitap beni uykumdan eder, gece boyunca bir heyecan bir merak okutur kendisini hemencecik. Satırları okurken yaprakların hışırtıları gelir kulağıma, rüzgarın ılık, serin esişi çarpar yüzüme, tüylerimi diken diken eder bu sonra açar gözlerimi etrafı seyre dalarım. Usul usul akan bir nehir, nehrin kenarında yeşil bir dev. Yeşil devin dallarına konmuş ötüşen sakalar, devin gövdesindeki oluktan bana bakan sincap gelir gözümün önüne. Bilmediğim, hiç gidemeyeceğim sokakları adımlarım ve ömürlerince adımlanmamış, adımlanmayacak sokaklardır bunlar. Şehirleri gezer yeni yemekler yer, danslar ederim. Bambaşka alemleri tadarım, deneyimlerim satırlarda. Gözüm açıkken, aklımı kaybetmemişken, bilinçliyken görürüm düşlerimi. Düşümü yönetirim zihnimde.

 Özel zamanlar ayırıp okumayı da işten saymak; okuyucusunun, okuduğu satırları etiyle, kemiğiyle özümseyip düş aleminde biricik anlar yakalamasına vesile olur. Bazen film çekmektir, tek izleyicisinin düşleyicisi olduğu bir film.

Yazar : Meryem Tetik (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

Bir Şiir: Bedri Rahmi Eyüboğlu – Çakıl

Bir Şarkı: Andrea Laszlo De Simone – Sogno l’amore

• Düş Kitabı isimli Meryem Tetik denemesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
• Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
• *Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

The post Düş Kitabı (Tek kişilik film) appeared first on Kültür Sakarya.

Kalabalık insan kafaları kıpırdanmaya başlamış, tren hüzünlü türküsünü çalmaya hazırlanıyordu. Bilmediği bir şehrin bilmediği bir kasabasında hiç tanımadığı belki de bir daha göremeyeceği suretlere, o suretlerdeki veda musikisinin yürek eziciliğine bakıyordu. ‘İnsan ait değildir.’ Nerede okumuştu bunu, hatırlayamadı. Ama emindi: İnsan bu aleme ait değildi, hiç olmamıştı.

Biraz sonra kompartımanın kapısının önünde hafif tıkırtı oldu. Küçük bir kız çocuğu elinde sımsıkı tuttuğu oyuncak bebeği ve dudaklarına iliştirdiği masum gülüşle içeri girdi. Küçük gözleri kompartımanı incelemeyi bitirdikten sonra karşısındaki şaşkın ve suskun bakışlarla birleşti. 

“Kayıp mı oldun?” diye sordu küçük kıza.

“Hayır.”

“Birini mi arıyorsun?” 

“Hayır.”

“Peki neden geldin buraya?”

“Treni geziyorum. Biliyor musun ilk defa bir tren görüyorum.”

“Annen, baban nerede?”

“Uyuyorlar.” deyip cama doğru adımlar atmaya başladı sonra devam etti:

“Senin adın ne abla?”

“Handan. Peki ya seninki?”

“Buket.”

“Çok güzel bir isim: Buket, çiçek demeti yani bir sürü çiçek demek.”

Bir süre suskunluk ve birbirine yaklaşıp kaçan bakışlarla geçti. Sonra suskunluğu bozan Buket oldu:

“Neden yalnızsın?”

Handan hiç beklemediği bu soruyla şaşaladı. Cevabını bilmediği, bulamadığı bir soru. Belki de hiç düşünmedi, düşünemedi yalnız olduğunu. Ama küçük bir çift gözün sorusu, kaçtığı her şeyi yığınla önüne düşürmüştü. Tüm yüz kasları bir anda bıraktı kendilerini. Bir anda on yaş daha almıştı.

“Neden yalnızsın?”

‘Yanında kimse yok, neden’ deseydi, belki bir cevap bulabilirdi. Yanlarına gidiyorum derdi, ben bekliyorlardı derdi. Bu sefer yola tek başıma çıkmak istedim de diyebilirdi pek âlâ. Ama bu cevaplar apaçık bu sorunun cevapları değildi. 

“Neden yalnızsın?” 

‘Kimsen yok, neden?’ diyordu, adeta hesap sorar gibi. Yalnız olmanın suç sayıldığı bir soru.

‘Hey, sana soruyorum cevap ver! Neden yalnızsın?’

Bilmiyorum.

‘Hayır yalan! Neden yalnızsın? Yaşadın onca sene katamadın mı heybene üç beş kişi?’

Elma mı bu da katılsın heybeye.

‘Elma, armut, portakal, insan.. hepsi bir değil mi?’

Elma ile insan bir mi?

‘Ruh ikisine de üflenmedi mi?’

Zihninde tiyatro perdeleri açılıp kapanıyor, hepsinden de farklı bir Handan farklı bir Buket çıkıp laf atıyor, sorular soruyor, kızıyor. NEDEN? Sonra Handan küçülüyor da küçülüyor. Yo hayır yoksa Buket mi büyüyordu? Gözleri artık küçük demeye şahit isterdi. 

Ellerini yüzünde kavuşturdu Handan. Gözlerini, şakaklarını ovdu, açtı gözlerini. Hayır, küçülmemişti. Kompartımanın içine baktı sonra. Kimse yoktu. Koridora çıktı, bulamadı istediğini.

Düşünceleri birbiri ardınca sıralandı. Anıları, yaşadığı onca sene ufaldı ufaldı toz halini aldı sonra düşüncelerini ilişti. Üflese düşecekti. Düşmedi. Patlamaya hazır göğüsü soluk alışlarının hızına yetişemiyordu. Başını çevirdi, gökyüzü güneşini batırıp gece lambasını yakmaya hazırlanıyordu. Tüm insanlığın yükünü omuzlarında hissetti. İçinden yükünü bırakıp ağlamak geldi. Yapamadı, yalnız olmadığını anladı.

Yazar : Meryem Tetik (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

• Bir başıma mıyım bu dünyada? isimli Meryem Tetik hikayesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin. (Üyeler İçin)
• Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin (Site üyeleri için)
• Ben bunu kaydederim bu ne güzel yazı dersen de kitap ayracı gibi olan butona basıver 🙂

Yorum yazarak bu yazının sende uyandırdığı duyguları ifade etmek mi istiyorsun? E o zaman durma! :) Bu üyelere özel değil! (Ama üye olursan yorumunda üyeliğinde foton falan çıkar bak ;) bizce ol :) ) Üye Ol

Daha fazla edebi yazı okumak için buraya tıklayabilirsin.
Yetmez! Ben bu güzel sitede yazar olmak istiyorum dersen Başvuru Formumuz


Dipnot:
Bu yazıdaki kullandığımız fotoğraflar Pixabay'daki telifsiz fotoğrafçılar tarafından sağlandı. 
Bu içeriği bize telifsiz sundukları için şükranlarımızı sunmak isteriz.

Ben size telifsiz(kaynakça belirtilerek) fotoğraf sağlamak istiyorum diyorsan Bize Ulaşın

The post Bir başına mıyım bu dünyada? appeared first on Kültür Sakarya.

Perdeli Tabut (Hikaye)

Tavana yakın, küçük, perdesiz, kirli pencereden taşan güneş huzmeleri tüm koğuşu aydınlatıyordu. Bütün gece sayıklayıp duran Etem bu ışık demetiyle uykusundan uyandı. Ranzanın üst katında, haftalardır yıkamadığı rengi solmuş yorganın altında gözlerini pencereden ayırmadan uzanıyordu. “Perdesiz, demir kafesli bir pencere.” diye mırıldandı. Perdesiz bir yerde ancak misafir olunabilirdi. Oysa o, yıllardır burada ve bir o kadar yıl daha burada olacaktı. 

Mırıldanışı duymuş olacak ki Sebahattin alt kattan yukarı doğru uzandı. Sonra ayağa kalkıp coşkulu bir edayla gece rüyasında gördüklerini anlatmaya başladı. Sebahattin konuşurken Etem’in aklına kendi rüyası geldi: Gök yarılmışçasına akan yağmurlu bir akşam, her yağmur damlasının gökten kopuşunda biraz daha büyüyen demir kafesin sütunları ve her yağmur damlasının yere dokunuşunda küçülen koğuş duvarları… Hayır, hayır bir tabuttu bu. Bir tabut, tavanında perdesi olan küçük pencereli bir tabut, perdeli tabut.

* * *

Karadeniz’in yağmurlu Kasım ayının 17’sinde gelmişti Sinop’a. Baba ocağından ne kadar da uzaktı. Öyle ya, Sinop’a ilk gelişiydi o gün, bir daha da geri dönemedi zaten. Bunları düşüne düşüne avluda volta atanları izledi oturduğu yerden. Bir an alnında bir ıslaklık hissetti, elini götürüp ne olduğunu anlayana değin içeri koşuşturmaya başlayanların sesiyle önce avluya açılan kapıya yöneldi bakışları sonra göğe.

Az önce oturduğu yerden iki adım öne geldi. Yüzünün kırışık çizgilerine yağmur suyu doluyor sonra usulca çenesine oradan gömleğine akıyordu. Burada her gün yağardı ama bu defa farklı yağıyor gibi hissetti. Derin bir ızdırap duydu. Avluda yalnız o kalmıştı, bir gardiyan sesini duyuramadığı Etem’e doğru hızlı adımlarla gelip küfür savurdu. Kulağında patlayan tokatla sadece bir kısmını duyabildi.

Yağmur hızlı başlayıp hızlı bitmişti. Sabahki huzmeler şimdi yeniden dolduruyordu koğuşu. Pencereye yakın bir yere oturdu. Onca zamandır baktığı şeyi henüz görebiliyordu. Bir mahkum için pencere, dünyaya açılan yegane kapıdır. Fakat mahkum olmak yalnızca hüküm giymek, yıllarını kirli bir koğuşta geçirmek değildi. Özgür olduğunu zanneden bir insan da mahkum olabilir ve hatta gerçekte en mahkum insan, dışarıda olmayı özgür olmak sanan insandı. Beyninin kıvrımları üzerindekileri eyleme dökemedikten, dile vuramadıktan sonra ha dört duvar ha kır, bahçe… ‘Bu zırdeli düşün içinde’ mekanın ne anlamı var.

* * * 

Buraya geldiğinden beri düşünmeyi bırakmıştı adeta, insan ve hayvan ayrımının o kalın çizgisi düşünmeyi. Her gün yeknesak bir işleyişle geçerken bu işleyiş bugün bozuldu. ‘Düş’ün kapıları açıldı, buraya gelme sebebinin kapılarını artık tutamayacaktı. “İnsan, düşünebildiği kadar insandır.” dedi kendi kendisine. Göğüsü sıkıştı, nefesi kesik kesik çıkıyordu, eliyle iman tahtasının üzerine sert bir yumruk attı. Başına üşüşenler, yerde yatan belli belirsiz nefes alan Etem’i apar topar revire götürdü.

Cezaevi doktorunun hastaneye sevk etmesiyle detaylı bir sürü tahlil alındı, kanser teşhisi koyuldu ve üç hafta sonra koğuşuna döndü. Daha önce pencereyi görebilmek için oturduğu yerde bu defa koğuştakilere malûmat veriyordu. Merakı giderilen kalabalık dağılınca pencereye ilişti gözü. Pencerenin perdesizliği, dışındaki demir kafesler, küçük kirli pencere…

Karanlık çöküp mahkumlar uykuya dalınca pencereden bu defa ay ışığı doldurdu koğuşu. Çok uzaklardan, binlerce metre öteden bir yıldızı fark etti. Ruhunda mı bedeninde mi hissettiğini bilemediği derin bir acı duydu. Uzun uzun baktı ona, yıllardır özlemini çektiği şeyi bulmuş gibiydi. 

* * *

Henüz yirmi ikisindeyken, yıllar önce görüp sevdiği, kendisiyle aynı yaşta olan Yıldız’la evlenmişti. Geleneklerine göre bir düğün yapılmış sonra şehire yerleşmişlerdi. Yıldız pek istemiyor, “İçim sıkışıyor burada.” diyordu. Etem, alışacağını düşünüp biraz daha beklemesini söylüyordu. Birkaç sene böyle geçti derken bir gün ihtilal oldu. Gazetede yazar olan Etem haberi alır almaz gazete binasına gitti. Yıldız evde yalnız kaldı. O hengamede evine saldıranlar olmuştu. Alev alev yanan binadan bir ceset çıkarıldı. Gazete binasındakiler o gece tutuklandı. Etem ne yanan evini ne de Yıldız’ın cenazesini görebildi. 

Pencerenin diğer tarafındaki ‘yıldız’a baka baka uykuya dalmaya, düşüncelerini susturmaya çalıştı. Biraz sonra nefesi muntazam bir düzene girdi. Gün sökmeye, mahkumlar uyanmaya başladı. Artık yıldız yerinde değildi.

Bir şarkı: Zülfü Livaneli – Duvarlar

Bir şiir: Birhan Keskin – Nehir Manzarası

Yazar : Meryem Tetik (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

Perdeli Tabut hikayesini beğendiysen ve diğer gönderilere göre sitede daha çok gösterilmesini istersen yukarı ok tuşuna basabilirsin. Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin (Site üyeleri için) 
Ben bunu kaydederim bu ne güzel yazı dersen de kitap ayracı gibi olan butona basıver :)

Yorum yazarak sevgimi belli etmek istiyorum mu diyorsun? E o zaman durma! Bu üyelere özel değil! (Ama üye olursan profil foton falan çıkar bak ;) bizce ol :) ) Üye Ol

Daha fazla edebi yazı okumak için buraya tıklayabilirsin.
Yetmez! Ben bu güzel sitede yazar olmak istiyorum dersen Başvuru Formumuz


Dipnot:
Bu yazıdaki kullandığımız fotoğraflar Pixabay'daki telifsiz fotoğrafçılar tarafından sağlandı. 
Bu içeriği bize telifsiz sundukları için şükranlarımızı sunmak isteriz.

Ben size telifsiz(kaynakça belirtilerek) fotoğraf sağlamak istiyorum diyorsan Bize Ulaşın

The post Perdeli Tabut (Duvarlar Arasında Bir Arayış) appeared first on Kültür Sakarya.

Her oluşun bir anlamı vardır. Bu anlam, oluşa karşıt bir oluşla idrak edilebilir. “Alemde her şey zıddıyla kaimdir.” ( Dünyada her şey zıddı ile var olur. )

“Zıtlar arası ahenk, af ve günah yarışta.
Bütün zıtlar kavgada, bütün zıtlar barışta.”

• Necip Fazıl Kısakürek

Evren, zıtlıkların dengesi üzerine kurulmuştur. Bir şeyin ayırdına varabilmek için genellikle o şeyin zıttını düşünür ve o şeyi zıttıyla tanımlarız. Örneğin; kötü deyince iyi olmayan, gündüz deyince karanlık olmayan gibi tanımlar gelir aklımıza. Kısaca; hakikati, zıtlıklar netleştirir.

Uzakdoğu’da kadim bir geçmişe sahip olan Yin – Yang öğretisinde; Yin kötülüğü ( siyah ) , Yang ise iyiliği ( beyaz ) sembolize eder. Yin’in içerisinde Yang, Yang’ın içerisinde ise Yin bulunur. İki zıtlığın dengesini ve ancak birbirleriyle var olabileceğini gösteren bu sembol bütünüyle evreni – evrenin dengesini temsil eder.

Her iyi olan bir kötülük, her kötü olan bir iyilik barındırır içerisinde. Bu bana; her şer’de bir hayır, her hayırda bir şer vardır, sözünü hatırlatır her zaman. Mutlak iyi, mutlak kötü ve mutlak olabileceğini düşündüğümüz her şey aslında asla mutlak olamaz çünkü içinde zıtlıkların var olduğu ve bu zıtlıkların devinip durduğu, dönüştüğü bir evrendeyiz. Zıtlıkların uyumu aynı zamanda her varlığın eşsizliğini göstermez mi ?

Diyalektik, karşıtların birliğine dayanır ve karşıtlar yoluyla ( tez – antitez ) akıl yürüterek senteze ulaştırır. Diyalektik Materyalizm’in babası olarak anılan Herakleitos şöyle der:
“Karşıt olan şeyler bir araya gelir ve uzlaşmaz olanlardan en güzel uyum doğar. Her şey çatışma sonucundan meydana gelir.” Oluşun tek varlık sebebi karşıtıdır. Kozmos, karşıtlıkların savaşından meydana gelmiş bir uyum bir Harmonia’dır.

Son söz olarak;

İktidarı, muhalefet; muhalefeti iktidar var eder. Öyleyse birinin ötekini yok etmesi aslında kendi kendisini yok etmesi demek. Peki neden çıkarına uygun düşmeyen ve kendisini yok edebilecek bir şeyi yapsın ki ?

” Ey düşmanım, sen benim ifâdem ve hızımsın;
Gündüz geceye muhtaç, bana da sen lâzımsın. “

• Necip Fazıl Kısakürek

Yazar : Meryem Tetik (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

İleri, daima ileri deneme yazısını beğendiysen ve diğer gönderilere göre sitede daha çok gösterilmesini istersen yukarı ok tuşuna basabilirsin. Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin (Site üyeleri için) Ben bunu kaydederim bu ne güzel yazı dersen de kitap ayracı gibi olan butona basıver :)

Yorum yazarak sevgimi belli etmek istiyorum mu diyorsun? E o zaman durma! Bu üyelere özel değil! (Ama üye olursan profil foton falan çıkar bak ;) bizce ol :) ) Üye Ol

Daha fazla edebi yazı okumak için buraya tıklayabilirsin.
Yetmez! Ben bu güzel sitede yazar olmak istiyorum dersen başvuru e-postamız


Dipnot:
Kullandığımız fotoğraf Elif Harbi tarafından sağlandı. 
Bu içeriği bize telifsiz sunduğu için şükranlarımızı sunmak isteriz.

Ben size telifsiz(kaynakça belirtilerek) fotoğraf sağlamak istiyorum diyorsan e-postamız 

The post Dünyada Her Şey Zıddı İle Var Olur (Karşıtlar Birbirini Mi Yaratıyor?) appeared first on Kültür Sakarya.