Araba Sevdası

Araba Sevdası Kitap Eleştirisi

1898 yılında yayımlanan bu eseri, Recaizade Mahmut Ekrem kaleme almıştır. Türk edebiyatının ilk realist roman örneği kabul edilmektedir.

Özet

Romanın ana karakteri Bihruz Bey, alafranga özentisi gösteriş seven bir gençtir. Bihruz Bey, dönemin pahalı mekanlarında arabasıyla gezer. Bir gün Çamlıca tepesinde zengin görünümlü, pahalı bir arabası olan sarışın bir kız görür ve ondan etkilenir. Ertesi hafta yine Çamlıca tepesine gider ve bu kıza yani Periveş Hanım‘a özenerek yazdığı mektubu verir. Bu mektupta sarışın kız için eklediği şiirde yanlışlıkla esmer manasına gelen bir kelime kullanır.

Bihruz Bey, Periveş’i uzun süre göremez. Periveş Hanım’a karşı olan aşkını Keşfi Bey öğrenir. Bihruz’un arkadaşı olan Keşfi Bey’in çocukluktan gelen bir yalan söyleme alışkanlığı vardır. Bihruz Bey’e, Periveş Hanım’ın öldüğünü söyler.

Bir gün Bihruz Bey, dolaşırken Periveş Hanım’a benzeyen birini görür ve kardeşi olduğunu düşünür. Bu yanlış tahmine dayanarak gördüğü kıza Periveş Hanım’ın mezarını sorar. Kız uzun uzun dinledikten sonra bu duruma güler. Periveş Hanım zaten karşısındaki kızdır, yaşıyordur. Bihruz Bey, Periveş Hanım’a bazı sorular sorar. Arabasının nerede olduğunu sorunca mesire yerinde gördüğü arabanın Periveş Hanım’a ait olmadığını anlar. Aslında Periveş Hanım’a değil, onun arabasına karşı olan aşkı da böylece son bulur.

Benim yorumlarıma gelecek olursak;

Ahmet Hamdi Tanpınar, bu kitabın 3 tarihin arkasından geldiğini söyler.

1- Hikayenin geçtiği tarih (1810-1870)

2- Yazıldığı tarih (1886)

3- Çıkış tarihi (1896)

Yazar bu eseri yazarken eğlenmek için yazdığını söylesede, kahramanı üzerinden batı özentiliğini eleştirmiştir.

Recaizade Mahmut Ekrem, Avrupa görmüş gençlerden; süslü, gezen , gösteriş olsun diye cebinde Fransızca dergi ve gazetelerle dolaşan, Türkçe konuşurken araya yalan yanlış Fransızca sözcükler ekleyen, savurganlığa, borç etmeye özenen, Türkçeyi edebiyatsız kaba bir dil sayıp bu dilin cahili olduğu için de iki kültür arasında cebelleşen romanın baş kahramanı Bihruz Bey üzerinden anlatır. Yani ağlanacak halimizin resmidir Bihruz Bey.

Yazılış dönemine göre toplum anlayışını güzel yansıtan bir kitaptı. Fakat okumakta çok zorlandığım, bir türlü bitiremediğim, bitirmek içinde uğraşmadığım bir kitaptı. Eserde yabancı kelimelerin çok olması akıcılığı kesmiş bana göre. Sadeleştirilmiş bir dil kullanılmasına rağmen eser hiç akıcı değildi. Yazarın, Tanzimat 1 sanatçılarının yaptığı gibi sürekli konuya girmesi biraz rahatsız ediciydi bence. Benim hoşuma giden kısımlar tasvirlerdi. Resmen portre çizer gibi yapılmıştı . Evet, tasvirler biraz uzundu fakat realist bir romanın olması gerektiği gibiydi diye düşünüyorum. Ama kitabı okurken sıkıldığımı ve beğenmediğimi söylemem gerek. Bölümüm için okumam gerekiyor diyerek kitabı bitirdiğimde özetini bilsem de yeterli olurmuş dedim maalesef.

Yazımı kitaptan bir alıntıyla bitirmek istiyorum…

“Aşk! Aşk! Aşk nedir sanki? Bir trampet! Ahmakların en büyüğü! Fakat ne yazık ki; onu seviyorum, seviyorum, seviyorum!”

*Yazdığım bu yazı eleştiri adı altında benim düşüncelerime ait değerlendirmedir.*

Araba Sevdası isimli Buse Manolya Akgün kitap eleştirisini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
*Site üyeleri için

Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz

Araba Sevdası

Reactions

Tepkiler