Hikaye

Bandaj

2
LütfengirişveyaKayıt Ol to do it.

‘Güven bana, şimdi gireceksin ve test olumlu çıkacak. O bandajdan kurtulacaksın sonra hayat önüne tüm güzelliklerini serecek.’ Elimi eline koyup ona güvencimi belirten bir hareket yaparak gülümsedim.

Sedyenin yerde sürüklenme sesi kulağıma dolduğunda, zamanla hayallerine yetişen bir çocuk gibi heyecan sarmıştı bedenimi. Senelerdir çabalamış iyileşmek için onlarca ameliyata girmiştim. Yeşilinin her tonunu, denizin iyot kokulu maviliğini hayal ederken bir kırıklık benimsedim. Her ne kadar mutlu olmaya çalışsam da içimde beliren bir kırıklık…

Tedirgin bir şekilde ‘Emira.’ dedi Enise.

‘Ne oldu?…’

‘Canım, beş dakika bir hasta ile görüşmem gerek. Hemen geliyorum.’

‘Peki, tamam.’ İçimdeki heyecan katlanarak bir çığa dönüşüyordu.

Kapının kapanma sesi kulaklarıma dolduğu an da, beni içine hapseden bir bağırış kulaklarıma değindi.

‘Anne…’ Bu içli haykırış tüm kalbimi sızlatırken koridordan gelen sese kilitlenmiştim.’

‘Annem ölmemiştir.’ Haykırışlarının arasından bir yakarışla karışık hıçkırıklarını bıraktı koridora.

Dayanamıyordum. Orada olmak acılarına ortak olmak istiyordum. Ayaklarımı yataktan sarkıtıp zeminle buluşturdum. Ellerimle destek alarak yolu bulmaya çalıştığımda kapının kulpuna sarılmıştım, kendime doğru çektiğim kapı açıldığında bana yaklaşan hıçkırıklarıyla bütün olmuş sesten başka hiçbir şey duyamaz vaziyetteydim.

Duvarın kenarına çökmüş ağlıyordu, hayatımın fragmanını izlerken kaybettiklerim boğazıma oturmuştu.

Yavaşça duvardan süzüldüm, elimle yüz hatlarını takip ederek gözlerine ulaştım. Nazikçe gözyaşlarını sildiğimde kesilen nefesi ile başı bu anı beklermişcesine omzuma eğildi. Elimi saçlarının arasına koyup okşamaya başladığımda nefes alış verişleri düzelmeye başladı. Zaman saatler gibi akıp giderken boğuk bir ses kulaklarıma değindi.

‘En zoru da ne biliyor musun? Salonda yarım bardak su kalmış, onu hiç içemeyecek.’

Başını yavaşça omzumdan kaldırıp  yüzüme odaklandığını hissettiğimde, gözümdeki bandaja takılmış olacak ki elleri gevşemişti. Ellerini ellerimden çektiğinde yüzüme ince bir dokunuş hâkim oldu. Tanıdık bir kitabın kelimelerini ezberler gibi  yüzümü okşayan el saçlarımı geriye attıktan sonra bandajın ipine tutundu. ‘Emira…’ Bandajın ipini tutup çektiğinde gözümden düşen ağırlık beraberinde gözlerimi sımsıkı yummuştum.

‘Gözlerini aç…’ saniyeleri saatler gibi geçirirken gözlerimi yavaşça açtım. Gözlerime hapsolan aydınlık acı verirken dudaklarım tebessüm eşliğinde kıvrılmıştı. Görüntüm netleşmeye başladığında abimin dağılmış saçları, çökmüş yüzü ve damlacıklarla örtüşmüş kahverengi gözleri karşıladı beni…

Aslında ikimizde kaybetmiştik. O akıl sağlığını, ben ise gözlerimi. Ben kazanmıştım peki ya o kazanabilecek miydi?

Yazar : Zübeyde Kıvrak (Tüm Hakları Saklıdır. All rights reserved. Kültür Sakarya 2022 ©)

  •  Bandaj isimli Zübeyde Kıvrak’ın hikayesini beğendiysen ve diğer içeriklerimize göre sitede daha çok gösterilmesini istersen başlığın altındaki yukarı ok tuşuna basabilirsin.*
  • Eğer favorilerine kaydetmek istersen kalp tuşuna basabilirsin*
  • Daha sonra bakmak için kitap ayracı butonuna basıp içeriği kaydedebilirsin. *
  • *Site üyeleri için
Eğlenceli ve kültür dolu dünyamıza katılmak için Kültür Sakarya'ya Üye Ol
Daha fazla edebi içerik için Sanat ve Edebiyat
Diğer içerikler için Ana Sayfamız.
Yetmez! Ben bu güzel sitede içerik üretmek istiyorum dersen Başvuru Formumuz
Kill Bill Volume 1 - 2
Saufest Bugün Başlıyor! (İşte Program Detayları)

Editörün Seçimi

Reactions

0
3
0
0
0
0
Bu gönderi için zaten tepki verdin.

Tepkiler

3

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.